VIAL Solo NED 204

Solo na 45 jaar teruggevonden in een boerenschuur


De solo opgehaald en direct tot de knieen in het water. Overal kwam water vandaan. De bodem was hier en daar los.	Op de kant voor inspectie. Toen de boot op de kant stond liep het water automatisch weer weg. Lek dus ?	Tijdelijke reparatie,s uitvoeren. Dit met onbekende afloop. Solo moest varen in 2009. Uiteindelijk gelukt.	Het ophalen van het zwaard ging stroef. Zo krom als een hoepel en gescheurd.
		Het bootje is toch aan het zeilen geraakt. Ik kon goed zien waar de problemen zaten. Lekke aansluiting van de kielbalk, zwaardkast wilde ook niet droog blijven, neus en bakboord luchtkamer waren lek. Bodemlatten zaten los, en ook de rollen en katrollen liepen niet meer. Zeilnummer en bouwjaar was ook een raadsel. Geen dekzeil maar daar wist Gerard Post raad mee.

De renovatie, veel stof, uren, bloed zweet en teleurstelling

Het moet een zwaardkast worden.

Is tot nu aardig gelukt.

Kromme zwaard recht maken.

In model gemaakt en in de epoxy gezet

De meetbrief uit 1965.

Montage van zwaardkast, nieuw gemaakte overloop en bodemlatten.

Roer en zwaard glimt al weer.

Tijdens het schuren, kaalmaken enz. kwam het bouwno. tevoorschijn slecht te lezen maar ik was overtuigd, no.866. De inspanningen van Maarten van den Broek gaven aan dat het zeilnummer 215 was en gebouwd door ene Verkerk. Dat had ik dus helder dacht ik. Bij verdere inspectie bleek het roer de tekst te bevatten solo 204? Ik had dus een solo 215 met 2 zeilen genummerd 345, het roer 204 met de naam Florijn. Een samengeraapt (z)bootje dus.
Maar de moed niet verloren en verder met schuren kaalmaken enz. Tijdens dit heidens karwei kwam het meetno. duidelijker naar boven wat bleek het was CB 855, Maarten geraadpleegd en ik kan met trots melden dat het ging om een VIAL met zeilnummer 204. Hoera ik had het goede roer met een verkeerd zeil. Na wat omzwervingen, telefoonverkeer en informatie ben ik ook in het bezit gekomen van de orginele meetbrief.

Neusje was verrot en lek.

Neusje van de(zalm) solo 204.

Bodemaansluiting gefreesd en nieuw houtdeel pasgemaakt

Alles in de grond, en uitgevuld met 1 op 1 epoxyplamuur (Sikkens)

Even nagenieten van de bodem. Daarna weer schuren.

En weer in op kleur in de primer.

Schuren, plamuren, gronden, lakken en dit 3 keer

Bodem en zijkant in de primer op kleur.

Het nieuwe mahonie soloneusje.

Spiegel opniew 3 keer gelakt.

Bodem voor het eerst afgelakt.

Kaal dek, bodem in de primer.

Dek en luchtkasten zijn afgelakt met Cetol blank van Sikkens.

Begint al weer aardig te lijken.

Het was schuren en lakken en dit herhaalde zich een 3 tal keren.
De primer was op kleur van sikkens, het aflakken is na veel twijfel toch met de kwast gedaan. De lak is van een zeer flexibele kwaliteit dit om de oppervlakte spanning van het hechthout en naden op te vangen.
Het blanke lakwerk is van Sikkens Cetol genaamd deze is ademend en op kleur te krijgen, handig voor oudere houtlagen(kleurverschillen) verwerking is erg prettig. De orginele zelflozers zijn gerestaureerd en gemonteerd met gebruik van epoxie.
Bodemlatten zijn verlijmd en geschroefd, evenals de trapezeblokken.
De overloop is opnieuw gemaakt en verjongd aan gebracht in de deklijn(zie bovenstaande foto). De luchtkasten zijn inwendig gespoten met een rotwerende houtbeits aangebracht met een eigengemaakt gereedschap op lucht.

De solo in zijn winterse omgeving.

Ook hier glans alom met nieuwe zwaardkast .

Zomaar een interieurfoto.

Afgelakt en de naam.

Er kan afgemonteerd worden.

Gezien vanuit een loosklep.

Het opbouwen, monteren, de doop op 16 mei en het eerste zeilmoment.

Monteren van klemmen, blokken.
Wirwar van touwtjes, knopen en takelingen. En het nieuwe zeil erop zetten, kijken of dat klopt met de mastspanning.


Ziet er goed uit, ik hoop dat het allemaal op de juiste plek zit.


Alles nogmaals gecontroleerd en uiteraard een aantal stomiteiten gevonden.

Op weg naar de doop dan maar.
Wel zonder mast en zeil, dus straks alles weer optuigen.

De doop vond plaats bij Meerzicht op de Kaag. Mijn kleinzoon doopte de solo 204 ANTRACIET en wenste haar een behouden vaart. De zilveren beker was gevuld met champagne en stamde uit 1931 dit was een van de vele Kaagprijzen gewonnen door mijn vader in de 12 voets JOL.
Ik hoop dat jullie dit fotoverhaal net zo leuk vinden als ik de renovatie van de solo 204 uit 1965.

                                TOT ZIENS OP HET WATER EN (misschien) AAN DE BAR

           Sponsors: © Nordic Fitness Leiden     © Conny van Dilst interieurstyling   © Tennis & Ski Leiden    © Teak Design


Het moet een zwaardkast worden.	Is tot nu aardig gelukt.	Kromme zwaard recht maken.	In model gemaakt en in de epoxy gezet

De meetbrief uit 1965.	Montage van zwaardkast, nieuw gemaakte overloop en bodemlatten.		Roer en zwaard glimt al weer.
	Tijdens het schuren, kaalmaken enz. kwam het bouwno. tevoorschijn slecht te lezen maar ik was overtuigd, no.866. De inspanningen van Maarten van den Broek gaven aan dat het zeilnummer 215 was en gebouwd door ene Verkerk. Dat had ik dus helder dacht ik. Bij verdere inspectie bleek het roer de tekst te bevatten solo 204? Ik had dus een solo 215 met 2 zeilen genummerd 345, het roer 204 met de naam Florijn. Een samengeraapt (z)bootje dus. Maar de moed niet verloren en verder met schuren kaalmaken enz. Tijdens dit heidens karwei kwam het meetno. duidelijker naar boven wat bleek het was CB 855, Maarten geraadpleegd en ik kan met trots melden dat het ging om een VIAL met zeilnummer 204. Hoera ik had het goede roer met een verkeerd zeil. Na wat omzwervingen, telefoonverkeer en informatie ben ik ook in het bezit gekomen van de orginele meetbrief.
Neusje was verrot en lek.			Neusje van de(zalm) solo 204.

Bodemaansluiting gefreesd en nieuw houtdeel pasgemaakt	Alles in de grond, en uitgevuld met 1 op 1 epoxyplamuur (Sikkens)	Even nagenieten van de bodem. Daarna weer schuren.	En weer in op kleur in de primer.


Bodem en zijkant in de primer op kleur.	Het nieuwe mahonie soloneusje.	Spiegel opniew 3 keer gelakt.	Bodem voor het eerst afgelakt.

Kaal dek, bodem in de primer.	Dek en luchtkasten zijn afgelakt met Cetol blank van Sikkens.		Begint al weer aardig te lijken.
	Het was schuren en lakken en dit herhaalde zich een 3 tal keren. De primer was op kleur van sikkens, het aflakken is na veel twijfel toch met de kwast gedaan. De lak is van een zeer flexibele kwaliteit dit om de oppervlakte spanning van het hechthout en naden op te vangen. Het blanke lakwerk is van Sikkens Cetol genaamd deze is ademend en op kleur te krijgen, handig voor oudere houtlagen(kleurverschillen) verwerking is erg prettig. De orginele zelflozers zijn gerestaureerd en gemonteerd met gebruik van epoxie. Bodemlatten zijn verlijmd en geschroefd, evenals de trapezeblokken. De overloop is opnieuw gemaakt en verjongd aan gebracht in de deklijn(zie bovenstaande foto). De luchtkasten zijn inwendig gespoten met een rotwerende houtbeits aangebracht met een eigengemaakt gereedschap op lucht.
De solo in zijn winterse omgeving.			Ook hier glans alom met nieuwe zwaardkast .

Zomaar een interieurfoto.	Afgelakt en de naam.	Er kan afgemonteerd worden.	Gezien vanuit een loosklep.


Monteren van klemmen, blokken. Wirwar van touwtjes, knopen en takelingen. En het nieuwe zeil erop zetten, kijken of dat klopt met de mastspanning.	Ziet er goed uit, ik hoop dat het allemaal op de juiste plek zit.	Alles nogmaals gecontroleerd en uiteraard een aantal stomiteiten gevonden.	Op weg naar de doop dan maar. Wel zonder mast en zeil, dus straks alles weer optuigen.
		De doop vond plaats bij Meerzicht op de Kaag. Mijn kleinzoon doopte de solo 204 ANTRACIET en wenste haar een behouden vaart. De zilveren beker was gevuld met champagne en stamde uit 1931 dit was een van de vele Kaagprijzen gewonnen door mijn vader in de 12 voets JOL. Ik hoop dat jullie dit fotoverhaal net zo leuk vinden als ik de renovatie van de solo 204 uit 1965.